Every second of being home is torture

I waa go back to campus

غروب تخمی جمعه بود

قمیشی_جزیره

علی نذاشت اب تو دلم تکون بخوره

تا همین امشب.

اون حسه باز اومد

اینجانب دلنشجوی ترم یک او آر، هیچوقت فکرش را نمیکردم که یک روز بعضی از مسائل برایم حائظ اهمیت شوند. انگار بین تمام حرف های خاله خانباجی های فامیل و در و همسایه، این یک مورد درست از آب در آمد و من را در نهایت یک دندگی و کله شقی به بالا بردن جفت دست هایم واداشت! اصلا مگر میشود حرف های دست و پا شکسته و قسمتی از زندگی یک #اینترن_اورولوژی انقدر روی آدم موثر واقع شود؟! به هر حال تصمیماتی گرفتم که برای اجرایی کردنشان باید صبر به خرج بدهم... شاید چندین ماه حتی. + امتحانات در راه، انگیزه بدون تلاش، ادامه مطلب

تابستان با تمام اتفاق های خوب و دلچسبش دارد تمام میشود و برخلاف دیالوگ نینا دابرو عزیز، من حس نمیکنم که کاری انجام نشده باقی مانده است! شاهد پیوند پسرخاله جان و همسرشان بودیم، مسافرت دانشجویی رفتیم، یک عروسی دیگر و مسافرت ۱۱ روزه خانوادگی هم ب لیست اضافه میکنم. البته هنوز بخش دلچسب تابستانمان ک رفتن ب کنسرت بنیامین خان بهادری می باشد، باقی مانده. و من حس میکنم ک برای شروع ترم جدید دانشگاه و سر و کله زدن با درس ها بسیار پر انرژی و آماده هستم. انشاالله ک همیشه دلمان خوش و روی لبمان لبخندی چنین گشاد نقش بسته باشدادامه مطلب